Pagina 6: Terugblik Nico Maes

Er is mij gevraagd of ik een bijdrage wilde leveren aan de dorpskrant te Hoofdplaat. Ik wilde hier graag aan voldoen omdat ik me er nog steeds een beetje mee verbonden voel. Mijn naam is Nico Maes en ik ben geboren te Oostburg op 12 november 1958. Tot mijn 19e jaar heb ik altijd in Hoofdplaat gewoond in de Havenstraat op nr. 16 bij mijn ouders Fons Maes en Els Lampo. Ik heb ook een zus Karin die 11 jaar jonger is.

Ik heb als kind graag in Hoofdplaat gewoond waar ik ook actief ben geweest bij de voetbalvereniging en de muziekvereniging OBK.

Ik vind het altijd nog jammer dat het oude haventje is verdwenen, waar we elk jaar in zwommen, vanwege de deltawerken. Ook heb ik nog vele herinneringen aan het voormalige poldertje aan de zeedijk waar de bunkers stonden.

Na de lagere school (nog in Hoofdplaat) ben ik naar het voortgezet onderwijs gegaan in Oostburg. Het dagelijks fietsen naar Oostburg vond ik minder leuk maar dat hoorde erbij.

Nadat ik mijn schoolperiode op de MAVO had afgerond heb ik een jaar gewerkt bij het scheepvaartbedrijf Vroon BV te Breskens op de boekhoudafdeling, hier was ik belast met de betaling van de salarissen van alle zeelieden. Dit zag ik mezelf echter niet doen voor de rest van mijn leven.

Mijn roeping is altijd een baan bij de politie of Koninklijke marechaussee geweest. Op mijn 19e werd ik aangenomen bij de marechaussee waar ik mijn opleiding voor een jaar begon in Apeldoorn op 2 januari 1978. Dit betekende voor mij ook dat ik zowel Hoofdplaat als de verenigingen moest gaan verlaten.

Ik heb verschillende functies doorlopen op verschillende standplaatsen, zoals Den Haag (paleis beveiliging), Terneuzen (grensbewaking), Blomberg in Duitsland (politiedienst tbv de Nederlandse strijdkrachten), Heerlen (recherche), Vlissingen (grensbewaking), Hoogerheide (politiedienst), Den Haag (Stafwerkzaamheden) en de laatste 4 jaar als docent bij de Nederlandse Defensie Academie bij de Middelbare Defensie Vorming, waar officieren van alle krijgsmachtdelen bijgeschoold worden in Breda.

In mijn diensttijd heb ik vele opleidingen gevolgd, zoals recherche- cursussen, valse documenten (falsificaten), vuurwapen-instructeur. Daarnaast heb ik in de avonduren mijn HAVO en HBO-P diploma behaald, wat soms erg belastend was naast mijn werk en privéleven.

Vanwege mijn leeftijd (57 jaar) moest ik in juni 2016 de dienst verlaten in de rang van luitenant-kolonel.

Ik ben al 37 jaar getrouwd met Charlotte Lecluijze die ook afkomstig is uit Hoofdplaat. We hebben 2 kinderen die al enkele jaren getrouwd zijn en woonachtig zijn te Goes en ‘s-Heerenhoek. We zijn ook al opa en oma van een tweeling van 2 jaar oud waar we trots op zijn (dat is opa en oma eigen denk ik).

We wonen nu al 22 jaar te Borssele, wat inmiddels al de langste periode is waar we ooit gewoond hebben. Vanwege de vele verschillende functies en standplaatsen, zijn we meestal verhuisd na een periode van ongeveer 3 jaar.

Momenteel ben ik met veel plezier als vrijwilliger (gids) werkzaam in het Bevrijdingsmuseum Zeeland te Nieuwdorp, wat trouwens een aanrader is om heen te gaan.

Daarnaast heb ik mijn muziekkennis (wat ooit in Hoofdplaat begonnen is) weer opgepakt en zit nu 4 jaar in de brassband Excelsior te ‘s-Heer Arendskerke en speel de schuiftrombone. Verder gaan we graag op vakantie met de caravan.

Mijn band met Hoofdplaat is altijd blijven bestaan vanwege mijn ouders die daar hebben gewoond. Elke zaterdagmorgen was ik daar wel aanwezig en hoorde de laatste nieuwtjes.

Mijn ouders zijn helaas in 2011 en 2019 gestorven wat mijn binding met Hoofdplaat nu minder maakt. We zullen er af en toe nog wel komen maar de frequentie is weg. Mijn jeugdsentiment is inmiddels al lang verdwenen.

Wat ik wel bewonder is dat er nog steeds de saamhorigheid heerst in Hoofdplaat. Het actieve leven van verschillende verenigingen is er nog steeds: koester dit, het maakt een klein dorp groot. Heb inmiddels veel plaatsen gezien waar dit beduidend minder is.