Pagina 15: Adverteerder aan het woord

Zonder de steun van onze adverteerders zijn wij nergens.

Het zou voor ons onmogelijk zijn om uw dorpskrant in stand te houden zonder de financiële steun van ondernemers in en om ons dorp. Zowel door de redactie als door onze lezers wordt dit enorm gewaardeerd.

Vanaf deze uitgave laten wij telkens één adverteerder aan het woord. Bent u adverteerder en heeft u ook interesse? Laat het ons weten!

De redactie.



Beste Lezers,

Mijn naam is Marc van Veen en mijn bedrijfje heet Audrey Schoorsteentechniek. Op dit moment ben ik een van de weinige schoorsteen-veegbedrijven in Zeeland.

Na een aantal logistieke opleidingen in het magazijn segment ben ik via mijn buurjongen, waar ik 16 jaar mee ben op gegroeid, in aanraking gekomen met het vak schoorsteenvegen. Hij was een bedrijf begonnen en hij wist dat ik van jongs af aan overal in klom. Hij vroeg mij dan ook bij hem te komen werken.

Na een week in de vakantie te hebben meegedraaid, heb ik mijn baan opgezegd en ben ik bij hem begonnen als schoorsteenveger.

Het is een prachtig beroep met een enorme vrijheid, niet te vergeten in Zeeland met schitterende uitzichten als je op het dak staat.

Elke dag is weer anders en je komt elke dag met verschillende mensen in aanraking, waardoor je in ontzettend veel situaties terecht komt! Ik kan er inmiddels een boek van schrijven.

De oorsprong van het vak ligt in Italië, op de grens met Zwitserland, in het gebied rond het Lago Maggiore.

Het waren kleine jongetjes van rond de 10 jaar oud uit zeer arme gezinnen. Als het gezin weinig geld had verdiend werd een van de kinderen verkocht aan de Padrone (schoorsteenvegers-baas), en deze reisde dan zo 15 tot 20 jaar Europa rond. De kinderen moesten letterlijk aan een touw de schoorsteen in om hem schoon te schrapen. Vaak werden zij niet ouder dan 25 tot 30 jaar (zie foto).

Gelukkig is de situatie en de techniek behoorlijk veranderd!

Na 7 jaar voor mijn buurjongen te hebben gewerkt werd ik langzaam verliefd op de omgeving in Zeeland.

In 2005 heb ik dan ook de klanten over genomen in Noord- en Zuid-Beverland, Walcheren en Zeeuws-Vlaanderen, en ben ik voor mezelf begonnen.

Ook ben ik toen gelijk begonnen met de opleiding gezel-schoorsteenveger op het R.O.C. en heb deze gelukkig goed afgerond. Met dit diploma kon ik lid worden van de A.S.P.B. (Algemene Schoorsteen-vegers Patroon Bond).        Dit is de enige overkoepelende organisatie in Nederland die ons beschermt in ons vak en ons informeert over de nieuwe ontwikkelingen in onze branche.

Uiteindelijk met dit keurmerk, maar vooral door mijn werkzaamheden netjes en eerlijk uit te voeren, heb ik het vertrouwen van mijn klanten in Zeeland. Mijn nieuwe klanten krijg ik dan ook hoofdzakelijk door mond-tot-mondreclame!

De eerste 6 tot 7 jaar ben ik elke dag van ’s-Hertogenbosch op en neer komen rijden, ik reed toen 75000 tot 80000 km per jaar. Ik ben toen maar snel op zoek gegaan naar een huurwoning in Zeeuws-Vlaanderen, en die vond ik in Biervliet.

Als vrijgezel begon ik mij na een paar maanden behoorlijk eenzaam te voelen. Mijn klanten vroegen mij of ik al een woonadres in Zeeuws-Vlaanderen had gevonden. En ik zei dan ja, maar nu zou ik er nog een lieve Zeeuwse vrouw bij willen. Toen werd ik letterlijk door mijn klanten gekoppeld aan Anita Ingels. Uiteindelijk heb ik mijn huisje in Den Bosch opgezegd en ben ik bij haar gaan wonen in Hoofdplaat.

Inmiddels zijn we gelukkig getrouwd en verhuisd naar het huis van mijn schoonouders in Biervliet.

Hier woon ik nu wel lekker centraal om heel mijn werkgebied te kunnen bereiken, en hoop ik tot aan mijn pensioen dit prachtige beroep in Zeeland uit te kunnen oefenen.

Met vriendelijke groet, Marc van Veen