Pagina 14: Hoofdplaat 20 april 2018

Hoofdplaat 20 april 2018

Via mijn neef Henry (Bo) Strookappe, die al een aantal keren heeft deel genomen aan het Ereveld Vol Leven te Loenen, kwam de vraag om mee te werken aan een reportage.
In Loenen ligt een broer van mijn moeder begraven en Henry bezoekt dan ook het graf van onze oom Charles en legt er bloemen neer + een moment van stilte.
Bij de stichting Ereveld Vol Leven is dan ook Henry zijn naam bekend en zodoende ook verbonden met het graf als familie zijnde.
Ook dit jaar zal hij deelnemen aan de 4 mei herdenking op Loenen en krijgt nu de gelegenheid om het graf van Oom Charles een gezicht te geven.
Hiervoor is er al kortgeleden een interview gemaakt door het veteranenblad Checkpoint omdat hij als Veteraan marineman een tweetal vredesmissies heeft verricht met o.a. de Koninklijke luchtmacht in Afghanistan en met de Koninklijke landmacht in Bosnië. In dat interview kwam ook het Ereveld ter sprake en dus Oom Charles.
Door dit voorgaande gebeuren heeft omroep Zeeland hem via het Ereveld benaderd voor een reportage, omdat men zeer geïnteresseerd  is in het bijzondere verhaal.
Precies 2 jaar geleden heeft mijn moeder, Camilla Steijaert -Tanghe, een brief geschreven. Hierin staat beschreven hoe haar broer Charles om het leven is gekomen in de 2e wereld oorlog.
Dit verhaal staat ook netjes beschreven op de site van de oorlogsgravenstichting. Bo had hierom gevraagd om een beeld en gezicht te krijgen wie Charles Tanghe eigenlijk was. Zie toegestuurde brief.
20 april 2018 zijn er dan ook opnamen gemaakt in Hoofdplaat bij het herdenkingsmonument waar Charles naam geschreven staat. Hierna zijn ze dan nog naar de plaskreek gereden en opnamen gemaakt van waar boer Scheele woonde en waar de familie Tanghe woonde en schuilde tijdens de 2e wereldoorlog.
In de middag bij mijn ma thuis werden er opnamen gemaakt van de brief en moest zij deze voorlezen. Ook werd ze nog geïnterviewd over het gebeuren en wat voor man Charles was.
Charles was een man van 28 jaar, verloofd en werkte als boerenknecht waar hij o.a. voor de paarden zorgde. Hij hield van paarden en avontuur en was een man met durf.
Mijn moeder was de jongste van 7 jongens en 7 meisjes en was dol op haar broer.
Na het gebeuren in de schuilkelder en de dood van Charel is er in de familie nooit over gepraat. Mijn opa was nog naar Gent gelopen vanaf Hulst, waar de familie onder gebracht was onder diverse gezinnen, maar kwam te laat om Charles nog levend te zien. Hoe en waarom Charles naar Loenen is gebracht en waarom hij daar begraven is was niet duidelijk. Ik ben samen met mijn ouders 1 keer naar het graf geweest in Loenen en mijn ouders meerdere malen.
De opnamen worden 4 mei bij Ereveld Vol Leven op NPO1 uitgezonden.
Met vriendelijke groet,
Sandra Steijaert

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *