Pagina 6: De oudste van Hoofdplaat

Ik ben Jan de Hullu en ben geboren op 19 oktober 1920 te Sluis. Ik ben de oudste en de enige nog van het gezin de Hullu. Mijn vader was ambtenaar en mijn moeder zorgde voor het gezin.     

Toen ik 1 jaar was verhuisden we met het gezin naar Kerkrade. Mijn vader had daar een baan aangeboden gekregen. Daarna werd mijn vader overgeplaatst naar IJmuiden, waar hij een baan kreeg bij Scheveningen radio als telegrafist. Daar ben ik opgegroeid.

Na de oorlog zijn we teruggekeerd naar Zeeuws-Vlaanderen. Toen ik een jonge man was, kwam ik op een feest in Hoofdplaat, waar veel werd gedanst. Daar heb ik mijn vrouw Emma Cornelis ontmoet. Zij is geboren in Biervliet aan de Tol.

Ik werkte toen nog in Haarlem op een accountantskantoor. Dat was niet makkelijk, omdat mijn vrouw in Zeeuws-Vlaanderen woonde. Ik ben toen in Hoofdplaat komen wonen en kreeg daar een baantje bij de Schelde voor een korte periode.

Na een tijd kochten we een huis in de Dorpsstraat en ik begon daar een accountantskantoor aan huis. In het begin had ik nog geen klanten, toen ben ik les gaan geven op een school in Terneuzen en zo verdiende ik wat extra geld. Ik heb ook nog lesgegeven in de avonden in Hoofdplaat en Breskens voor het middenstandsdiploma.

Omdat we zelf geen kinderen hadden, hebben wij de zoon van mijn vrouw haar broer opgevoed, Guust. Ik heb Guust opgenomen in de maatschap, Guust was toen getrouwd en had 2 kinderen.

Later heb ik voor mijn vrouw en mezelf een bungalow laten bouwen in de Pastoor van den Muijssenbergstraat.   

Het accountantskantoor is in 1980 verhuisd naar een nieuw pand in diezelfde straat. Het was genaamd ‘Accountantskantoor De Hullu en Cornelis’, voor iedereen welbekend in Hoofdplaat. Ik heb daar toen nog 5 jaar gewerkt als adviseur. Daarna heb ik het overgedragen aan het personeel.                                  

Na jaren in de bungalow te hebben gewoond, woon ik nu alweer een tijd in de Eurostraat. 70 jaar woon ik in Hoofdplaat en ik ben ook al 70 jaar vaste klant bij Bakker Verdonck.”

Jan heeft natuurlijk nog veel meer verteld, te veel om alles in deze dorpskrant te kunnen plaatsen.

Met een leeftijd van bijna 99 jaar, gezond zoals hij zegt, geen medicijnen maar af en toe een vitaminepilletje en een pijnstiller, geniet hij van z’n oude dag. Zo wil iedereen toch oud worden.

Jan, ik vond het een heel leuk en fijn gesprek met u. Bedankt daarvoor!

Marijke