Pagina 5: Terugblik…

Mijn naam is André Steijaert.

Ik ben geboren in 1948 en heb de eerste jaren gewoond op Nummer Een en vanaf mijn zesde jaar op Slijkplaat. Ik had daar een rijke jeugd in een groot gezin en met veel vrienden in een ruime buiten-leefomgeving.

De Kaaie bij Nummer Een, de Inlage met een bos, op Slijkplaat een voetbalveldje en boven de school een gemeenschapszaal waar vaak wel wat te beleven was.

Niet altijd volop genieten, want ik weet me te herinneren dat we op een zondagmiddag op die zaal   een voetbalwedstrijd met kleine platte doelen organiseerden; de jongens tegen de meisje en….. jawel de meisjes wonnen die wedstrijd. Of dit trauma een rol heeft gespeeld in mijn korte voetbal loopbaan bij VV Hoofdplaat weet ik niet, maar ik was niet de sportiefste.

Hoofdplaat was toch mijn roots ook voor contacten en uitgaan. Na mijn militaire diensttijd ben ik voor Zimri gaan werken. Zimri had toen een werkplaats in de Kersenlaan en in de schuur van Peet Kraaie tegenover het kerkhof. Ook dat was een leuke tijd met veel plaatsgenoten en goede collega’s.

Ik ben in Hoofdplaat getrouwd met Rita de Waele en zijn we gaan wonen in de Deltastraat. Met twee kinderen zijn we in 1975, voor mijn werk, verhuisd naar Dongen. Later naar Maarssenbroek en vervolgens naar Driebergen.

Vanaf mijn 27ste heb ik in verschillende regio’s tot mijn pensioen gewerkt voor de FNV. Mijn motivatie voor het vakbondswerk is in mijn jeugd ontstaan, door verhalen thuis en situaties waarin mijn beide opa’s vroeger moesten werken. In het werk voor de vakbond werd ik volledig opgeslokt, maar het was dankbaar werk en in vergelijking met het beroep van metaalbewerker, bouwvakker of ander zware beroepen, lichamelijk minder zwaar. Het was daarom voor mij mogelijk om ook na mijn 65ste nog deels door te werken. Dat kun je zeker van mensen met zware beroepen niet verwachten.

Altijd heb ik wel gewenst dat ik op latere leeftijd terug naar deze regio zou gaan. Rita is te vroeg overleden en dat was voor mij aanleiding om een woning te zoeken dicht bij de familie. Ik heb toen daarom een tweede woning in Cadzand gehad.

In die familiecontacten ontmoette ik Jenny Steijaert, ook van Hoofdplaat. We zijn getrouwd en hebben samen een huis laten bouwen in Breskens. Regelmatig komen we in Hoofdplaat: ik af en toe voor prijskaarten, en mijn broers Theo en Paul bezoeken we uiteraard ook regelmatig. Iedere maandagochtend kijk ik eerst in de krant wat VV Hoofdplaat heeft gedaan.

Het is erg te waarderen dat in zo’n kleine gemeenschap door vrijwilligers veel georganiseerd wordt. Een dergelijke dorpscultuur moet je blijven koesteren en dat kan ook in stand blijven met ruimere opvattingen.

Monique